تک‌بیت شمارهٔ ۷۰۷

در این بیت، شاعر به نگرانی از یک خطر و بدی که ممکن است به طبیعت و زیبایی باغ آسیب برساند، اشاره می‌کند. او از غیاب نسیم و پیامد آن بر گل‌ها صحبت می‌کند که نشان‌دهنده عدم سلامتی و زیبایی در محیط است. به طور کلی، به احساس آسیب و تهدیدی که ممکن است زیبایی‌ها را تحت تاثیر قرار دهد، اشاره دارد.