نیم سنگ فلاخن، لیک دارم بخت ناسازی
که برگرد سر هر کس که گردم، دورم اندازد
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر از احساس بخت بد و ناکامی خود صحبت میکند. او با اشاره به نیمسنگ فلاخن که نماد سلاحی برای دفاع یا حمله است، بیان میکند که با وجود ابزار و تواناییهایش، به خاطر شانس نامساعدی که دارد، نمیتواند به موفقیت دست یابد و وقتی در اطراف دیگران میچرخد، به جای حمایت، دچار مشکل میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.