تک‌بیت شمارهٔ ۶۸۳

در این شعر، سوالی درباره تیشه فرهاد و مرگ مطرح می‌شود و به این اشاره می‌کند که در حالی که فرهاد (شخصیتی افسانه‌ای) با عشق و تلاش کوه را می‌شکافد، حالا کوه غم باقی مانده و کسی که غم‌ها را تسکین می‌دهد، رفته است. به طور کلی، شعر بر جدایی و از دست رفتن امیدها و شادی‌ها تأکید دارد.