شیرازه نگیرد به خود اوراق حواسم
بر هم زدهٔ زلف نگارم چه توان کرد
در این بیت شاعر به گیجی و بیقراری خود اشاره دارد و میگوید که نمیتواند حواسش را جمع کند. او میگوید که زیبایی معشوقش (نگار) باعث شده است که همه چیز را به هم بریزد و او از این وضعیت چه کاری میتواند بکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
شیرازه نگیرد به خود اوراق حواسم
بر هم زدهٔ زلف نگارم چه توان کرد