تک‌بیت شمارهٔ ۶۶۸

این بیت شعر به توصیف زیبایی و شگفتی یک گل می‌پردازد که همچون شفق درخشان است و با شکوهی که دارد، حتی چرخ زمان (یا سرنوشت) را زیر پا می‌گذارد. شاعر اشاره دارد که زیبایی و جلوه آن گل، سبب می‌شود که از درد و رنج‌های زندگی غافل شویم.