تک‌بیت شمارهٔ ۶۶۵

در این بیت، شاعر از حس خجالت و ناراحتی خود سخن می‌گوید که بر چهره‌اش نشسته است. همچنین به خرابه‌ای اشاره می‌کند که ناشی از ضربه‌های سخت زندگی و مشکلات است و این سیلی که بر خرابه‌اش کوبیده شده، بیانگر درد و رنجی عمیق است.