دل سودازده عمری است هوایی شده است
آه اگر راه به آن زلف پریشان نبرد!
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت از دل پر از حسرت و دلتنگی خود سخن میگوید و آرزو میکند که ای کاش بتواند به آن زلف آشفته و زیبای معشوق برسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.