ندیدم روز خوش تا رفت دامان دل از دستم
که در غربت بود، هر کس عزیزی در سفر دارد
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر بیان میکند که از زمانی که عزیزش از او دور شده و سفر کرده، روزهای خوشی را ندیده است. او به غربت و تنهایی خود اشاره میکند و احساس میکند که هر کسی که عزیزی در سفر دارد، در چنین وضعیتی قرار دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.