مرا گر خندهای چون غنچه در سالی شود روزی
به لب تا از ته دل میرسد، خمیازه میگردد
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت اشاره میکند که اگر یک روز، خندهای شبیه به غنچه در من بروز کند، آن خنده از عمق دل من میآید و به صورتی طبیعی و بیاختیار به حالت خمیازه تبدیل میشود. در واقع، این بیان نشاندهنده شعف و شادی عمیق است که به طور ناخواسته و به سادگی بروز میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.