ز شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلی
که چشمش وقت گل چیدن به چشم باغبان افتد
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات احساس شرم و بیدستی خود را بیان میکند. او مانند کودکی است که هنگام چیدن گل به چشم باغبان میافتد و احساس گرفتاری و ناتوانی میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.