نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد
سیه مست است دولت، تا کجا خیزد، کجا افتد
دربارهٔ این سروده
این بیت به نوعی اشاره به بیاطلاعی و سرگردانی در مسیر زندگی دارد. سایه بودن بال هما (پرندهای افسانهای) به نوعی نماد آرزوها و آمال انسانی است، و در عین حال، سیاهی و مستی دولت نشاندهندهی ناپایداری و غیرقابل پیشبینی بودن سرنوشت و بخت است. بنابراین به نظر میرسد که شاعر در اینجا به عدم کنترل انسان بر سرنوشت و وقایع زندگی اشاراتی دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.