تک‌بیت شمارهٔ ۶۰۲

در این بیت، شاعر به اهمیت و ارزش زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید نیازی به شمع و چراغ در شب عمر نیست، زیرا تا وقتی که تو به زندگی ادامه می‌دهی، روز (صبح) با قدرت و انرژی خود در حال نزدیک شدن است. به عبارتی، پویا بودن و فعالیت در زندگی هرچند در شرایط دشوار، مهم‌تر از نور و روشنایی ظاهری است.