تک‌بیت شمارهٔ ۶۰۱

این بیت به توصیف حالتی از خواب و بیداری می‌پردازد. شاعر از کسی می‌خواهد که سر به گریبان خواب فرو برده را بیدار کند و به او یادآوری می‌کند که صبح با روشنی خود، تلاش دارد تا تاریکی خواب را کنار بزند. این تصویر بیانگر تضاد میان خواب و واقعیت است.