روزگار آن سبکرو خوش که مانند شرار
روزنی زین خانه تاریک پیدا کرد و رفت
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به یاد کسی میافتد که مانند شعلهای روشن، از تاریکی یک خانه خارج شده و به دنیای روشنایی رفته است. این اشاره به خوشی و زیبایی لحظات گذشته دارد که به سرعت گذشتند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.