تا نهادم پای در وحشت سرای روزگار
عمر من در فکر آزادی چو زندانی گذشت
دربارهٔ این سروده
این دو بیت بیانگر احساس اسیر بودن فرد در شرایط سخت و وحشتناک زندگی است. او عمر خود را در جستجوی آزادی سپری کرده، اما همچنان در قفسی از دغدغهها و مشکلات گرفتار مانده است. شاعر به نوعی حس ناکامی و عدم آزادی را منتقل میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.