تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۹

برداشت: مجنون در بیابان، غم‌هایش را به صورت دانه‌های ریگ می‌شمارد و به یاد می‌آورد زمانی را که غم‌های دلش عدد و شمارش خاصی داشت.