که باز حرف گلوگیر توبه را سرکرد؟
که در بدیههٔ مینای می روانی نیست
این بیت اشاره به این دارد که شخصی در حال صحبت از توبه و بازگشت به مسیر درست است، اما در عین حال میگوید که در حالت طبیعی و بیدلیل، این احساسات نمیتوانند به شکل واقعی و مؤثر بروز کنند. به نوعی، او به سختیهایی که در مسیر توبه وجود دارد اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
که باز حرف گلوگیر توبه را سرکرد؟
که در بدیههٔ مینای می روانی نیست