بوی گل و باد سحری بر سر راهند
گر میروی از خود، به ازین قافلهای نیست
دربارهٔ این سروده
شعر به توصیف بوی گل و نسیم صبحگاهی میپردازد و بیان میکند که در این مسیر، اگر از خود بگذری، هیچ قافلهای بهتر از این نیست. در واقع، این متن به زیبایی و هماهنگی طبیعت اشاره دارد و اهمیت سفر روحانی و رهایی از خود را مطرح میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.