تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۷

شاعر در این بیت اشاره می‌کند که اگر نگهبان شراب، فروشنده را به خاطر نوشیدن شراب مجرم بشمارد و مجازات کند، همچنان دعا و نیایش افرادی که به می‌پرستی مشغولند از ارزش و تاثیر خود نمی‌افتد. به عبارتی، ارزش باده پرستی به خاطر احکام دیگران کاهش نمی‌یابد.