تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۶

در این بیت، شاعر به حسرت و غم خود اشاره می‌کند که در رقابت با رقیب، اشک‌های او به یکدیگر گره خورده است. او همچنین می‌گوید که چشمان بازیگوش معشوق، ارزش و زیبایی این اشک‌ها را نمی‌شناسد و به آنها توجهی ندارد.