تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۸

شاعر در این بیت بیان می‌کند که امیدی که به دلش آرامش می‌بخشد، مربوط به ماه عید نیست و این امید مانند قفلی است که به سختی باز می‌شود و منتظر کلیدی برای گشایش نیست. به عبارتی، او به ناامیدی و عدم انتظار اشاره دارد.