تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۴

شاعر به آسیب‌های باقی‌مانده از زندگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که آنچه از زندگی‌اش مانده، برایش مانند یک فنجان خونی است که باید بنوشد و ادامه زندگی برایش به دردسر تبدیل شده است.