تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۷

این دو بیت به این معناست که افرادی که در حالتی از بی‌خبری یا مستی هستند، گاهی درک بهتری از حقیقت دارند و کسانی که خود را باهوش‌تر می‌دانند، ممکن است در واقع درک کمتری از واقعیت داشته باشند. به بیان دیگر، حالات خاص مثل مستی می‌تواند بینش و واقع‌نگری عمیق‌تری را به ارمغان آورد.