تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۷

این بیت به اهمیت و ارزش لحظات شادی و زیبایی اشاره دارد. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که باید از لحظه‌های خوش و زیبا استفاده کرد، چرا که مانند رنگ حنا که به سرعت از بین می‌رود، این لحظات نیز گذرا هستند و نباید آن‌ها را نادیده گرفت.