این هستی باطل چو شرر محض نمودست
یک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
دربارهٔ این سروده
این شعر به این موضوع اشاره دارد که وجود در واقعیت خیلی زودگذر و ناپایدار است. هستی، مانند جرقهای از آتش، زودگذر و بیارزش است و در یک لحظه از عدم به وجود میآید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.