ما ازین هستی ده روزه به جان آمدهایم
وای بر خضر که زندانی عمر ابدست
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به گذر سریع زمان و محدودیت عمر انسان اشاره میکند. او میگوید که ما تنها مدتی کوتاه در این دنیا زندگی میکنیم و بر خضر، نماد جاودانگی، افسوس میخورد که در زندان عمر ابدی گرفتار است. این بیان نشاندهنده حسرت زندگی و کوتاهی عمر است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.