تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۳

این بیت شعر می‌گوید که تا زمانی که نسیم خوشبو بوجود دارد، نمی‌توان بستان را بست و این به معنای این است که زندگی و زیبایی همواره در حال حرکت و تجلی است و نمی‌توان آنها را محدود کرد.