تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۲

این بیت اشاره به دوران خوشی دارد که فردی مثل شرار (شعله) در آن به سر می‌برد. زمانی که با باز شدن چشم به دنیای هستی، همه چیز به مسیری تازه و شگفت‌انگیز می‌انجامد. در واقع، این شعر به زیبایی و شادابی زندگی و لحظاتی که چشم به عالم می‌گشاید، اشاره دارد.