تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۰

این بیت به این معناست که گاهی اوقات برای اینکه از چیزی بهره‌مند شویم یا از آن آگاه شویم، نیاز است که دیدن را کنار بگذاریم. همچنین اشاره دارد به این که هر چند مردم دنیا چهره‌های قابل رویتی دارند، اما حقیقت آن‌ها فراتر از آن چیزی است که می‌توان به سادگی دید.