بغیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است
جهان و هرچه درو هست، واگذاشتنی است
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر این است که دل و عشق حقیقی ارزشمند و قابل توجه است، در حالی که دنیا و چیزهای مادی در آن قابل ترک و رها کردن هستند. به عبارت دیگر، احساسات و روابط انسانی از اهمیت بیشتری نسبت به امور مادی برخوردارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.