به نسیمی ز گلستان سفری میگردد
برگ عیش من و اوراق خزان هر دو یکی است
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به زیبایی طبیعت و تغییرات فصلها اشاره دارد. نسیم به گلابی از گلستان میوزد و شاعر بیان میکند که سرنوشت او و دوران شادی و غم (عیش و خزان) یکسان است. به طور کلی، این شعر نشاندهنده همپیوندی و یگانگی خوشی و ناخرسندی در زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.