تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۴

این بیت به معنای این است که نزدیکی و دوری از خداوند به خود فرد بستگی دارد و اگر کسی حق را نشناسد، نمی‌تواند به درستی به موقعیت خود نسبت به خدا پی ببرد. به عبارتی دیگر، مانند نقطه‌ای در اطراف پرگار که نسبت به مرکز آن یکسان است، انسان نیز باید به شناخت حق بپردازد تا بتواند فاصله‌اش را با حق بشناسد.