چون برگ خزان دیده و چون شمع سحرگاه
از عمر مرا نیم نفس بیش نمانده است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به عمر کوتاه و گذرای خود اشاره میکند و نسبت به زوال و از بین رفتن زندگی احساس ناتوانی و ناامیدی میکند. او خود را مانند برگهای پاییزی یا شمعی در ساعات اولیه صبح میبیند که به زودی محو میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.