تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۰

در این بیت شاعر به زیبایی بهار اشاره می‌کند و به طرز خاصی می‌گوید که چهره‌ای که می‌بیند به قدری زیباست که گویا تمام زیبایی و رنگارنگی طبیعت، یعنی آب و رنگ صد چمن، تنها برای یک گل صرف شده است. این تصویر نشان‌دهنده‌ی شگفتی و دلربایی طبیعت در فصل بهار است.