چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای
تا میکشی نفس، همه را باد برده است
دربارهٔ این سروده
شاعر به طور استعاری به زیبایی و fragility زندگی اشاره میکند. او بیان میکند که مانند غنچهای که بر روی زمین قرار دارد و به نظر میرسد همه چیز را به خوشی فراهم کرده، اما با هر نسیم و دمی ممکن است از بین برود. این تصویر به ناپایی و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.