میتوان خواند از جبین خاک، احوال مرا
بس که پیش یار حرفم بر زمین افتاده است !
دربارهٔ این سروده
این بیت بیانگر احساس گمگشتگی و ناتوانی فرد در بیان احساساتش است. او میگوید از شدت علاقه به یار، حرفهایش به زمین افتاده و نمیتواند به درستی احوالش را بیان کند. این نشاندهنده عمق عواطف و دشواری در ارتباط با معشوق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.