تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۶

این شعر به ناامیدی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز امید به زندگی وجود دارد، اما برای کسی که از اوج اعتبار و موفقیت سقوط کرده، شرایط بسیار دردناک و دشوار است.