تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۵

این بیت از شعر به نوعی بیانگر درد و نگرانی شاعر است. "سپهر" به معنای آسمان یا جهان است که بر دل شاعر تاثیر می‌گذارد و او را غمگین می‌کند. او اشاره می‌کند که نمی‌داند آبروی شکسته و آسیب‌دیده، مانند سفال، ناشی از گناه یا درد باده است. به عبارتی، شاعر به عواقب مشکلات و دل‌شکستگی‌های خود اشاره می‌کند.