تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۳

این بیت به زیبایی اشاره دارد به اینکه زیبایی و لطافت یک برگ گل بدون محافظت و نگهبان باقی می‌ماند، اما تنها کسی که مایهٔ شرم و حیا است، یعنی معشوق، نیازمند مراقبت و محافظت است. در واقع، شاعری بیان می‌کند که زیبایی ظریف و حساس است و باید از آن به دقت محافظت کرد.