تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۴

شاعر در این بیت به این موضوع اشاره می‌کند که مشکلات و بدبختی‌های ما ناشی از شانس بد نیست، بلکه روشنایی و نور وظیفه ما به دور انداخته شده و باعث بروز این مشکلات شده است. به نوعی، خود ما نقشی در ایجاد شرایط نامساعد داریم.