میشوم من داغ، هر کس را که میسوزد فلک
از چراغ دیگران غمخانهٔ من روشن است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر بیان میکند که در اثر درد و رنج دیگران، خود او نیز داغ و متاثر میشود. او از روشنایی دلش که ناشی از شعلههای غم دیگران است سخن میگوید. در واقع، اندوه دیگران به نوعی به او منتقل میشود و احساساتی عمیق را در او برانگیخته میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.