تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۴

این بیت به این معناست که در قافله‌ی ما، سبکی و آسانی بار جایی ندارد. هر کسی که بار دیگری را بر دوش می‌کشد، در جلو قرار دارد و پیشتاز است. در واقع، افرادی که مسئولیت‌ها و چالش‌هایی را به دوش می‌کشند، بیشتر مطرح و جلوتر هستند.