بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به حالتی از شرم و خجلت اشاره میکند که مانند بید مجنون در بستان زندگی، سر به زیر انداخته است. این تصویر نمادین نشاندهندهی احساس ضعف و vulnerabilty در برابر شرایط زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.