تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۱

شاعر در این بیت یادآوری می‌کند که از دوران جوانی‌اش تنها خاطرات و خواب‌های پلید غفلت باقی مانده است. به عبارتی، او احساس می‌کند که دستاوردهای واقعی و ارزشمندی از آن دوران نداشته و تنها در خواب و خیال غوطه‌ور بوده است.