بس که گشتم مضطرب از لطف بیاندازهاش
تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت از اضطراب و نگرانی خود به خاطر لطف فراوانی که دریافت کرده است، حرف میزند و اشاره میکند که به مرز افراط در احساساتش نزدیک شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.