تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۷

این بیت بیانگر این است که ما از عشق و احساسات عمیق، خود را نمی‌سوزانیم وگرنه با یک کلام سرد و بی‌احساس، دل حساس و نازک ما آسیب می‌بیند. به عبارت دیگر، انسان باید در مواجهه با احساسات و کلمات بی‌روح، از خود محافظت کند.