جُز اینکه داد سَرِ خویش را به باد، حباب
چه طَرْف بَست، نَدانم، زِ پوچگوییها؟
دربارهٔ این سروده
در این جمله، فرد به حالتی اشاره میکند که به جای فریاد زدن و اعتراض کردن، تنها در حال بیکار و بیهدف صحبت کردن است. او احساس میکند که هیچ نتیجهای از این حرفها نمیگیرد و نمیداند که در نهایت به چه جایی میرسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.