چو فَردِ آیِنه، با کاینات، یِکرو باش
که شد سیاه، رُخِ کاغذ، از دوروییها
دربارهٔ این سروده
شعر به بیان این نکته میپردازد که انسان باید با کائنات صداقت داشته باشد و همچون آینه عمل کند. اگر فرد دروغگو باشد و دو روئی کند، مانند کاغذی سیاه و ناپاک خواهد شد. در واقع، صداقت و هماهنگی با جهان باعث روشنی و زیبایی در وجود انسان میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.