تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۷

در این بیت شعر به این نکته اشاره شده است که در سرزمین تنگ و محدود که غم و اندوه حاکم است، دو پادشاه وجود ندارد. به همین دلیل، کودکان درگیری و جدل با دیوانگان دارند، که نشان‌دهنده بی‌ثباتی و نابه‌سامانی اوضاع است.