دِلَم به پاکیِ دامانِ غنچه میلرزد
که بلبلان، همه مَستاند و؛ باغبان، تنها
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به احساس خود اشاره میکند که به پاکی و innocence غنچه (شکوفه) حسرت میخورد. او نگران است که بلبلان (پرندگان) همه در حال شادمانی و مستی هستند، اما باغبان (مراقب باغ) در تنهایی خود به سر میبرد. این تضاد بین خوشی بلبلان و تنهایی باغبان، بیانگر وضعیت نامتعادل و نگرانکنندهای است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.